Bomen kunnen zonder ons, maar wij niet zonder hen

Bomen groeien, maar wij vergroeien ook met hen, als mens en als gemeenschap. Ze zijn de reuzen van de tijd en overspannen generaties. We rouwen als ze sterven, want we hebben een spirituele en fysieke band met hen. Wordt het niet stilaan tijd dat we wat meer respect en nederigheid voor bomen opbrengen? (zie ook reportage: ‘Een dag uit het leven van een duizendjarige boom’)

Lees deze tekst samen met ...

Dit fragment mag uitsluitend voor educatieve doeleinden worden gebruikt en niet verder worden verspreid.
Spring naar de inhoud