• Filter op tekstgenre

  • Filter op teksttype

  • Filter op breed thema

  • Filter op domein

  • Filter op leeftijdsindicatie

  • Filters verwijderen
Er zijn filters ingesteld.

De moestuin van Heer Hermelijn en Kereltje Konijn

Heer Hermelijn krijgt bij zijn boodschappen moestuinzaadjes cadeau. Samen met zijn vriend Kereltje Konijn zaait hij de zaadjes in zijn moestuin. Heer Hermelijn wacht geduldig tot de zaadjes uitgegroeid zijn tot groente en fruit, maar de ongeduldige Kereltje Konijn gaat ‘s nachts alvast een lekker kijkje nemen….
We verwijzen hier graag naar het volledige boek, want het is onmogelijk om een fragment hieruit te selecteren. Op de website van de uitgeverij vind je ook een lesbrief.

Verwerken

Door een vreselijk ongeluk raakt Mylo zijn beste vriend Mees kwijt. Hij moet verder leven zonder zijn vriend en mét een enorm schuldgevoel. Therapeut Bastiaan legt Mylo uit dat je zoiets vreselijks moet kunnen begrijpen om het te kunnen verwerken. Maar wil Mylo het wel verwerken? En waarom lijken alle mensen om hem heen opeens veranderd in roofdieren?

Ode aan de ongeboren kroost

In het poëtische ‘Odes’ schrijft David Van Reybrouck (bekend van Congo en Revolusi) korte lofdichten aan elementen uit zijn leven; er is een ode aan de ex, een ode aan de jaloezie, een ode aan Leonard Cohen en een ode aan Parijs. In dit korte, erg poëtische tekstje gaat Van Reybrouck het gesprek aan met de kinderen die hij niet heeft.

Seks is niks geks.

Geslachtsdelen, je kan ze gewoon bij naam noemen, zoals penis en vagina. Maar welke andere namen worden hiervoor nog gebruikt? In dit fragment vertelt de auteur dat er in Zweden wel een leuk woord bestond voor ‘penis’, maar niet voor ‘vagina’. Daar ging men dus naar op zoek, met ‘snippa’ als resultaat. Dat bleek ook goed samen te gaan met ‘snopp’ (penis), ‘snopp’ en ‘snippa’ dus. Ook in Nederland ging men op zoek naar een leuke benaming voor ‘vagina’: dat werd ‘poenie’, dat prima past bij ‘piemel’.

De jongen op het dak (hoofdstuk 22 en 23)

Vanop het dak observeert de jongen de wereld: de vrouw die haar hond uitlaat, de ontmoeting tussen de vrouw met de hond en de jonge man van de overkant… De jongen zit er al een tijdje, na de dood van zijn zusje. Niemand lijkt hem te zien, behalve het meisje met de fiets. In dit fragment ziet hij dat het meisje met de fiets wordt aangereden. Hij wil haar helpen, maar kan het niet, omdat dit hem doet denken aan de dood van zijn zusje. In het volgende hoofdstuk ziet de jongen niet meer alleen op het dak: de jonge man van de overkant zit bij hem. Ook hij mist iemand: de jonge vrouw met de hond. Samen kijken ze naar de sterren en delen verdriet. Toch eindigt dit fragment met een sprankel hoop en troost.

De ongewenste wilg

Langs de lange laan van een landhuis staan aan weerszijden hoge, deftige populieren. Bij een storm waait er eentje om en de tuinman plant per ongeluk geen nieuwe populier, maar een wilg. Nu is de wilg wel familie van de populier maar hoort volgens hen bij de ordinaire tak van de familie met zijn kromme takken en korte stam. Dat laten ze hem elke dag hooghartig weten. Tot op een dag de landheer langskomt en in de schaduw van de wilg bijkomt van de zon.

Verhalen rond het kampvuur

We leven in het Antropoceen, het tijdperk van de invloed van de mens. Wat betekent dat eigenlijk? Het verhaal van de mens begint rond een knisperend vuurtje in een tijd waarin we meer in harmonie met de natuur leefden. Er was geen scheiding tussen mens, natuur en het ‘bovennatuurlijke’. Inmiddels heeft de mens het goddelijke uit de natuur gehaald. Waar we ooit begonnen als jagers en verzamelaars rond een kampvuur, stoken we inmiddels de planeet een graadje warmer.
Als we naar de geschiedenis kijken, zien we dat de plek van de mens op aarde enorm veranderde. Hoe is de impact van de mens steeds groter geworden? En wat vinden we hier eigenlijk van?
Kernwoorden: natuur, Antropoceen, mensheid, klimaatverandering, wereldbeeld

De ruziënde ouder

In deze tekst vraagt een kind wat het kan doen om te voorkomen dat haar ouders ruzie maken en beter met elkaar omgaan. Andere kinderen reageren op deze vraag. Ook Stine en Frank geven tips.
Er wordt verwezen naar een Oikos, het huishouden in het Oude Griekenland. Om alles in goede banen te leiden moest er vergaderd worden.

Wat is haas boos!

Het fragment begint als Haas ontdekt dat Uil het hek dat tussen hun huizen in staat in bonte kleuren verft. Uil is zich van geen kwaad bewust, maar wordt steeds bozer als Haas ook boos wordt. Vos wordt er ook bijgehaald en de ruzie wordt steeds heftiger. Uiteindelijk staan de dieren elkaar met verf te bespatten terwijl de uitdrukking ‘het te bont maken’ ook op verschillende manieren wordt gebruikt. Het fragment eindigt als de ruzie op zijn hoogtepunt is. De lezers kunnen fantaseren over de afloop.

Kellie

In Honden voor het leven beschrijft Arthur Japin zijn levensverhaal waarin zijn drie honden centraal staan. Hij vertelt over zijn ouders en over hoe hij zich als kind vaak alleen voelde en dan zijn geluk vond in het gezelschap van Kellie, Trip en Basso. De tekst van Arthur Japin en de illustraties van Martijn van der Linden maken het boekje tot een klein kunstwerkje. Dit fragment gaat over vriendschap en biedt veel stof om over na te denken, zoals de laatste zin: ‘En houd altijd in de gaten of iemand in jouw omgeving misschien wat vriendschap kan gebruiken.’
Kernwoorden: vriendschap, opgroeien, mens-dierrelatie, zelfvertrouwen

Spring naar de inhoud